Yıl 2019, Cilt 10 , Sayı 17, Sayfalar 1100 - 1124 2019-03-31

Social Media Disorder: A Research on University Students
Sosyal Medya Bozukluğu: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma

Çağdaş CAZ [1] , Sait BARDAKÇI [2]


The use of the Internet with the increase of tools depending on the developing technology has become an integral part of our lives. There has been an increase in the number of social media due to the developments in internet usage. Some individuals use social media in a beneficial way, while others use it for different purposes. Based on this idea, the aim of this study is to examine social media usage disorder of university students. For this purpose, 704 univetsity students (188 male, 516 female) participated in the study. As a data collection tool; Social Media Disorder Scale “developed by the Prosecutor, Ercengiz and Aysan (2018) and “Personal Information Form” was used by the researchers. Data; Descriptive statistical methods were analyzed with t-test for independent groups and one-way variance (ANOVA) for three or more categories. As a result of the research; social media disorder did not make any difference between male and female students. However, it has been determined that the social media has a difference in the use of social media in the most frequently used social media among the students studying in different departments.

Gelişen teknolojiye bağlı olarak araç/gereçlerin artması ile birlikte internet kullanımı hayatımızın ayrılmaz bir parçası olmuştur. İnternet kullanımında meydana gelen gelişmelere bağlı olarak sosyal medya sayısında artış gözlenmiştir. Kimi birey sosyal medyayı faydalı bir şekilde kullanırken, kimi birey ise farklı amaçlar için kullanmaktadır. Bu düşünceye istinaden çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin sosyal medya kullanım bozukluğunu incelemektir. Bu amaç doğrultusunda çalışmaya, 704 üniversite öğrencisi (188 erkek, 516 kadın) katılım göstermiştir. Çalışmada veri toplama aracı olarak; Savcı, Ercengiz ve Aysan (2018) tarafından geliştirilen “Sosyal Medya Bozukluğu Ölçeği” ile araştırmacıla tarafından oluşturulan “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Veriler; betimsel istatistikî yöntemler, bağımsız gruplar için t testi, üç veya daha fazla kategoriden oluşan değişkenler için ise tek yönlü varyans (ANOVA) ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; öğrencilerin sosyal medya bozukluk düzeyi cinsiyetlerine göre anlamlı farklılık göstermemektedir. Ancak, sosyal medyanın bozukluğunun farklı bölümlerde öğrenim gören öğrenciler arasında, en sık kullanılan sosyal medyada, sosyal medyanın kullanım amacında farklılık yarattığı tespit edilmiştir.

  • Akkaya, Ö. ve Zerenler, M. (2017). Social media and sports marketing relationship a research toward identification of fan’s attitudes: Beşiktaş sports club example. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(4), 945-963.
  • Aktan, E. (2018). Üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Erciyes İletişim Dergisi, 5(4), 405-421.
  • Aydın, İ. E. (2016). Üniversite öğrencilerinin sosyal medya kullanımları üzerine bir araştırma: Anadolu üniversitesi örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(35), 373-386.
  • Cabral, J. (2011). Is generation addicted to social media. The Elon Journal of Undergraduate Research in Communications, 2(1), 1-10.
  • Çiftçi, H. (2018). Üniversite öğrencilerinde sosyal medya bağımlılığı. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(4), 417-434.
  • Demir, Ü. (2016). Sosyal medya kullanımı ve aile iletişimi: Çanakkale’de lise öğrencileri üzerine Bir araştırma. Selçuk İletişim, 9(2), 27-50.
  • Dikme, G. (2013). Üniversite öğrencilerinin iletişimde ve günlük hayatta sosyal medya kullanım alışkanlıkları: Kadir has üniversitesi örneği. Yüksek Lisans Tezi, Kadir Has Üniversitesi, İstanbul.
  • Ergenç, A. (2011). Web 2.0 ve sanal sosyalleşme: facebook örneği. Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
  • Göksel, A. G. ve Serarslan, M. Z. (2015). Public relations in sports clubs: New media as a strategic corporate communication instrument. International Journal of Physical Education, Sports and Health, 2(2), 275-283.
  • Griffiths, M. D. Szabo, A. (2014). Is excessive online usage a function of medium or activity? An empirical pilot study. J Behav Addict, 3, 74-77.
  • Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2014). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. 2. Baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  • Gürültü, E. (2016). Lise öğrencilerinin sosyal medya bağımlılıkları ve akademik erteleme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
  • Hazar, M. (2011). Sosyal medya bağımlılığı bir alan çalışması. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 2, 151-175.
  • İçirgin, Ö. (2018).Üniversite öğrencilerinin sosyal medya kullanım alışkanlıkları ve motivasyonları. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.
  • İşlek, M. S. (2011) Sosyal medyanın tüketici davranışlarına etkileri: Türkiye’deki sosyal medya kullanıcıları üzerine bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Karaman.
  • Karagöz, Y. (2016). SPSS ve Amos 23 uygulamalı istatistiksel analizler, 1. Basım, Ankara: Nobel Yayıncılık.
  • Karasar, N. (1991). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
  • Kırık, A. M. Arslan, A. Çetinkaya, A. ve Gül, M. (2015). A quantitative research on the level of social media addiction among young people in Turkey. International Journal of Science Culture and Sport (Intjscs), 3(3), 108-122.
  • Lim, Y. ve An, S. (2018). Effects of attributions and social media exposure on obesity stigma among korean adolescents. Social Behavior and Personality, 46(12), 2049–2062.
  • Mazman, G. (2009). Sosyal ağların benimsenme süreci ve eğitsel bağlamda kullanımı. Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
  • Mitchell, F. R. Santarossa, S. ve Woodruff, S. J. (2018). Athletes as advocates: Influencing eating-disorder beliefs and perceptions through social media. International Journal of Sport Communication, 11, 433–446.
  • Okumuş, V. (2018). Çocukların sosyal medya kullanımları ile ebeveyn tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Ticaret Üniversitesi, İstanbul.
  • Patchin, J. ve Hinduja, S. (2006). Bullies move beyond the schoolyard: a preliminary look at cyber bullying. Youth Violence and Juvenile Justice, 4(2), 148-169.
  • Sarıçam, H. ve Adam-Karduz, F. F. (2018). Sosyal medya kullanım bozukluğu ölçeği’nin Türk kültürüne uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 9(2), 116-135.
  • Savcı, M. Ercengiz, M. ve Aysan, F. (2018). Sosyal Medya bozukluğu ölçeği’nin ergenlerde Türkçe uyarlaması. Arch Neuropsychiatry DOI 10.5152npa.2017.19285.
  • Sanders, C., Field, T., Diego, M. ve Kaplan, M. (2000). The relation-ship of internet use to depression and social isolation among adolescents. Adolescence, 35, 237-242.
  • Singh, N. ve Barmola, K. C. (2015). Internet Addiction, mental health and academic performance of school students/adolescents. The International Journal of Indian Psychology, 2(3), 98-108.
  • Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. (sixth ed.), Boston: Pearson.
  • Ünlü, F. (2018). Orta yaş üstü bireylerde sosyal medya bağımlılığı ve sosyal izolasyon. PESA Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(1), 161-171.
  • Yayla, K. (2010). İnternet pazarlamasında yeni eğilimler: çevrimiçi sosyal ağların üniversite öğrencilerinin satın alma davranışlarına etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Celal Bayar Üniversitesi, Manisa.
Birincil Dil tr
Konular Psikoloji
Bölüm Makaleler
Yazarlar

Orcid: 0000-0003-0262-6114
Yazar: Çağdaş CAZ (Sorumlu Yazar)
Kurum: YOZGAT BOZOK ÜNİVERSİTESİ, BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR YÜKSEKOKULU
Ülke: Turkey


Orcid: 0000-0003-3720-5029
Yazar: Sait BARDAKÇI
Kurum: SİVAS CUMHURİYET ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ
Ülke: Turkey


Tarihler

Yayımlanma Tarihi : 31 Mart 2019

APA Caz, Ç , Bardakçı, S . (2019). Sosyal Medya Bozukluğu: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma . OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi , 10 (17) , 1100-1124 . DOI: 10.26466/opus.521522